Bulimia jest zaburzeniem odżywiania charakteryzującym się epizodami napadów objadania się, a więc nadmiernego i kompulsywnego spożywania dużej ilości wszelkiego jedzenia, po których pojawiają się różnej gamy zachowań kompensacyjnych mających na celu pozbycie się z organizmu przyswojonego pokarmu i kalorii, jak wymioty, intensywne ćwiczenia fizyczne czy nawet stosowanie środków przeczyszczających.
Bulimia – objawy
By mieć pewność, co do faktycznego występowania bulimii niezbędne będą badania i testy przeprowadzane przez profesjonalistów z dziedziny psychologii, ponieważ przypadłość ta ma podłoże w ludzkiej psychice. Niemniej na podstawie pewnych objawów można domniemywać występowanie bulimii. Są nimi między innymi:
- napady objadania się – osoba cierpiąca na bulimię jest w stanie spożyć bardzo duże ilości jedzenia w bardzo krótkim czasie jednocześnie tracąc kontrolę nad ilością spożywanych pokarmów.
- zachowania kompensacyjne – następują po wyciszeniu się napadu objadania się. Wówczas osoba cierpiąca na bulimię podejmuje działania mające na celu pozbycie się z organizmu przyjętego pokarmu w celu nieprzyswojenia kalorii. Do takich działań zalicza się wywoływanie wymiotów, wykonywanie nadmiernych i obciążających organizm ćwiczeń fizycznych, stosowanie środków przeczyszczających lub diuretyków, czyli środków mających działanie moczopędne.
- po stosunkowo krótkim okresie występowania cykli napadów i zachowań kompensacyjnych mogą wystąpić zaburzenia wagi, w tym wahania masy ciała. Dodatkowo osoba cierpiąca na bulimię wprowadza w swoją dietę skrajne restrykcje żywieniowe jak bardzo ścisłe diety czy unikanie pewnych grup pokarmów. Na równi z tymi objawami mogą pojawić się też problemy z samopoczuciem, jak niskie poczucie własnej wartości, nadmierne skupianie się na sylwetce. W niektórych przypadkach zdarza się, że występuje również depresja.
Bulimia – rozpoznanie
Rozpoznanie bulimii nie należy do łatwych, ponieważ osoby cierpiące na bulimię umiejętnie ukrywają swoje nawyki żywieniowe trzymając je w tajemnicy. Co więcej – niemożliwym jest rozpoznanie bulimii na własną rękę posługując się tylko przesłankami. Niezbędna w tym przypadku jest pomoc specjalistów z dziedziny psychologii w celu wykonania niezbędnych testów i badań opartych na rozmowach z osobą, u której podejrzewamy występowanie bulimii
Bulimia – przyczyny
Podobnie jak w przypadku anoreksji – przyczyny bulimii potrafią być wielorakie i złożone. Wyszczególnić można przyczyny genetyczne, biologiczne, psychologiczne czy nawet społeczno-kulturowe, jeśli osoba cierpiąca na bulimię przebywa w otoczeniu lub wzoruje się na osobach propagujących niebezpiecznie skrajne sposoby dbania o własną sylwetkę.
Bulimia – skutki
Długotrwałe występowania bulimii to szeroka gama potencjalnych skutków dla ludzkiego organizmu. Wyniszczające nawyki żywieniowe i regularne zmuszanie organizmu do wydalania przyswojonych pokarmów mogą prowadzić do zaburzeń na tle elektrolitowym, regularnego odwodnienia, gamy problemów z układem pokarmowym. Dodatkowo mogą pojawić się komplikacje związane z uzębieniem jak i układem sercowo-naczyniowym.
Bulimia – jak leczyć?
Proces leczenia bulimii nie jest prosty i wymaga wielotorowego podejścia obejmującego terapię psychologiczną, dietetyczną, ale też i farmakologiczną. Szczególnie ważnym jest wsparcie psychiczne rodziny, przyjaciół i innych osób z najbliższego otoczenia osoby cierpiącej na bulimię, które odgrywa nawet większą rolę niż samo leczenie przez specjalistów. Dzięki regularnemu wsparciu i zrozumieniu ze strony najbliższych osoba chora wie, że jest wspierana i nie jest pozostawiona sama sobie.